Bilingual
TranslationsThai-to-EnglishLiterary
& Poeticบทสดุดีมหาปฐพี
-
Ode to Grand CanyonBilingual
TranslationsThai-to-EnglishLiterary
& Poeticบทสดุดีมหาปฐพี
-
Ode to Grand Canyon
 |
|
|
|
|
|
๏ ฟ้าใสแลสว่างพ่างกระจก ขาวหิมะประทับปกทั่วแผ่นหน แดดบ่ายสาดเงาแต้มแซมระคน เขียวขจีแห่งสนสล้างตา๚ |
The sky was as limpid as a mirror. The dazzlingly white snow was ubiquitous. The gloaming suns rays greeting the trees, Created a splash of shadowy patterns Hither and thither on the ground. How gorgeous the lush greenness of the pines was! |
|
๏ ลมเหมันต์แผ่วผ่าวผิวหนาวเยือก สนผลัดเปลือกปลงเปลือกลงปรกหล้า หากเขียวใบห่อนไร้เขียวสมญา ยังครึ้มเขียวแกร่งกล้าท้าคมลม๚ |
The piercingly cold wintry zephyr Swept its fingers across my trembling skin. Although those old pines Sloughed their dry brown barks onto the ground, Their green needles amazingly remained intact, Weathering and enduring the sharp edge of the winter wind. |
|
๏ ล่องทางเลาะเลี้ยวลัดตัดขึ้นเขา เป็นเวิ้งเว้าแลจำเพาะอย่างเหมาะสม ศิลาเรียงย่อมเคียงใหญ่เหลี่ยมไล่กลม แต่งรายทางให้สวยสมภิรมย์นัยน์๚ |
En route to the hilltop, zigzagging through a
meandering passage That appeared specifically designed With perfectly concave and convex motifs, I saw rocks lying aboutsizable and small, rough and round Embellishing both passage walls As a beguiling visual adornment. |
|
๏ มหาปฐพีแดงสีแรงโรจน์ ทอดช่วงยาวระยะโยชน์ยลยิ่งใหญ่ ชะวากเวิ้งคว้างเคว้งวังเวงใจ กว้างกว่ากว้างไกลกว่าไกลเกริกไกรจริง๚ |
Behold! Yonder the refulgently red Grand Canyon Extending her far-reaching embrace, Revealing to the eye such huge solitude-inducing hollowness More than immense, more than miles, more than mighty! |
|
๏ เลาะเลี้ยวแลลิบลับอยู่ก้นหุบ ดังนาคีมาหมอบฟุบอยู่แน่นิ่ง คือธารเขียวอันน้ำใสไม่ไหวติง ประดับตลิ่งด้วยหิมะยะเยียบเย็น๚ |
Almost out of sight, snaking its way through the
basin bottom Resembling a stationary Nagi Reposed a long, motionless emerald creek Whose banks were covered with white wan snow. |
|
๏ หมู่เขาล้วนเอกลักษณ์ตระสักสร้าง ดุจเทพแสร้งแต่งวางรายทางเห็น บ้างหัวโล้นราบเลี่ยนเหี้ยนลำเค็ญ บ้างหัวตัดบ้างดูเป็นเช่นอาราม๚ |
All those tors were inimitably created, Looking as if the Devas Willfully simulated them through dexterous chiseling. Some apexes were thoroughly barren and flat; Some peaks sported flat tops; Some mesas reminiscent of shrines in a sacred sanctuary. |
|
๏ แดงอมส้มเจือคล้ำน้ำตาลเข้ม กิ่วด้วยลมไล้เล็มดูเข้มขาม เส้นศิลาวางระยะจังหวะงาม แลเป็นริ้วลู่ตามความสมดุล๚ |
The reddish orange and dark umber boulders, Having been gnawed for centuries by the wind, Looked so formidable. Colorful bands ran in parallel lines in the elegant rhythm And symmetrical equilibrium. |
|
๏ โอ้มหาปฐพีที่ใฝ่ฝัน มหาสุสานนิรันดร์แห่งฝอยฝุ่น โชติตระการเริงแรงแดงวิบุลย์ เอกสกุลเลิศลบทุกภพไป๚ |
O the Grand Canyon of which Ive dreamt! The eternal gigantic graveyard of dusts, Brilliantly, dazzlingly and intensely red! Thou art the gargantuan grandeur That has no rival in the entire universe! |
|
๏ ทินกรจรฟ้าเพลาพลบ สนธยามาสมทบและเสริมให้ พื้นนภางค์สวยดังวาดพิลาสพิไล สร้อยทับทิมพิมพ์ใจให้เพลินชม๚ |
The sun began to set, making way for the dusk That even enhanced the glamour of the horizon, Making it look as ravishing as a painting. The breathtaking carmine necklace of twilight glow Emerged to adorn the sky. |
|
๏ แดงกุดั่นก่ำแสงสำแดงสี เฉกเพลิงรักผลาญฤดีให้ร้าวล่ม ม่วงชมพูแตะระบายพร้อยพรายพรม คืออารมณ์พิศวาสย้อมหยาดทรวง๚ |
Then appeared the fiery filigree of vivid red: The flame that set my love ablaze till it crumbled. Purplish pink dabbed the sky: The amorous passion that enraptured my heart. |
|
๏ ส้มแซมแทรกเสกเสริมเพิ่มสีสัน มอบเฉิดฉันทองรินจากถิ่นสรวง สรรพสีหลอมแสงออกแข่งดวง เย็นเงินยวงแสงบุหลันดูพรั่นพรึง๚ |
Orange interwove and consecrated the chromatic
process By painting various shades of golden radiance Showering stately down from Elysium. All of the hues imaginable smoldered, melted, mingled, And vied with one another Amidst the serene-yet-overawing silvery moonlight. |
|
๏ ออกดั้นด้าวแรมไกลใจเคว้งคว้าง นักเดินทางเหงาใจใครคิดถึง นิราศร้างห่างเร้นเรียมคะนึง สวาทซึ้งรึงรัดมัดดวงมาน๚ |
Journeying afar and alone save for my solitary
heart, This wanderer wonder if anyone is thinking of me. Straying in a faraway country, I earnestly miss thee And thy passionate love that has bound my heart to thine. |
|
๏ อีกหนึ่งก้าวที่ก้าวไปในพิภพ อีกหนึ่งโสดที่ประสบเพื่อประสาน อีกหนึ่งใจจำหลักจดปรากฏการณ์ สะสมมวลดอกไม้บานให้ชีวิน๚ |
Another step on this earth was taken; Another episode of life, experienced and accumulated; Another remembrance of phenomenon, recorded I go on to collect all the blossoms for my life. |
|
๏ นักเดินทางแรมทางอย่างมุ่งมั่น ใต้ตะวันเริงแรงไม่แสงสิ้น ครั้นเหนื่อยพักรวมแรงฟื้นกลับชื่นจินต์ โน่นแผ่นดินสีทองเรืองรองรอ๚ะ๛ |
Determinedly, the rover proceed forward As long as the sun remains shining. When weary, I stop and unwind to muster my strength. Awaiting yonder, aglow with golden rays: the Promised Land! |
|
|
|
