|
๏ คืออนรรฆจินดาค่าอะคร้าว
คือโสมส่องมรรคาแจ้งแสงสีเงิน
๏ คือจารีตวิศิษฏ์ล้ำธำรงด้าว
เอกลักษณ์วัจนะอารยา
๏ เสน่ห์กานท์หวานหวามสิ้นสามภพ
เป็นสารทิพย์บำรุงขันธ์ปัญญาเชาวน์
๏ ในสวนแก้วสว่างสวรรค์วรรณศิลป์
ทรงปกเกศศิษยาด้วยอารี
๏ จึงกวีไม่โรยแล้งแหล่งสยาม
ฤทธิ์หนุนเนื่องดวงมานจุดฌานครัน |
คือฝันร่วงรุ้งพราวจากหาวเหิน
คือเชื้อเชิญจากอุ้งหัตถ์เปี่ยมอัชฌา๚
คือพิตรพราววาวแพรวแก้วเลขา
เชิดบูชาร้อยกรองไทยท่ามใจเรา๚
บรรจุไว้ในผอบฉะอ้อนเฉลา
เสพจักเยาว์ชีพสราญไปนานปี๚
มีคเณศวิเศษกวินทร์ธานินศรี
ให้เรานี้สรรค์สฤษฎ์ศิลป์นิรันดร์๚
ด้วยมีความรักกลอนกานท์บันดาลฝัน
กี่กัปกัลป์ก็ไม่แล้งแรงกวี๚ะ๛ |