|
|
|
|
|
|
|
๏ อัลมิตรา... |
ชื่อเตือนตาตรูตระกลกว่าคนผอง แห่งไพรัชปเทศทองล่องถิ่นธาร๚ ทะเลทรายพรายน้ำรอนหลอนสสาร หนาววิญญาณแต่ดาวเดือนเป็นเพื่อนเคียง๚ เพียงแตะลิ้นมธุรื่นค่อยคืนเสียง มีมากเมียงหมายมองดาบจ้องฟัน๚ ยามใจน้อยมีมิ่งมิตรคู่คิดขวัญ ผองเพื่อนวรรณศิลป์ข้ามดินแดน๚ เยือกเย็นนักให้อภัยไม่ผูกแค้น ทุกคำแน่นปิ่มประจุอิ่มอุรา๚ ซมซานซบเซาซั้นพลันหรรษา พจนาพ่างนวลเดือนไม่เหมือนใคร๚ ด้วยความภักดิ์รักกานท์จักสานให้ ร้อยร่วมใจแจ่มเบิกบานสร้างงานเอย๚๛ |
แต่งให้เป็นบรรณกำนัลแด่ "อัลมิตรา"

![]()